Koniec z wymówkami i brakiem motywacji!

Każdy z Was to zna. Jest plan, ale brakuje motywacji, żeby go zrealizować. Albo pojawia się milion wymówek. Albo po prostu się nie chce. Zupełnie jakby ktoś odciął zasilanie. 

Ja też to znam. Np. w zeszłym tygodniu, kiedy panowały kilkunastostopniowe mrozy - budzę się a na termometrze -16. Myślę sobie: „Nic z tego. Dziś nie biegam”. Ostatecznie jednak pobiegłam. I dobrze, bo później miałam dobry argument, kiedy kolega z pracy, wychodząc do domu powiedział sakramentalne:

- Ale mi się nie chce dziś iść na trening...

- Daj spokój – powiedziałam mu. – Mi też się rano nie chciało, a poszłam.

- Bo ty jesteś dzielna i w ogóle...

Nie jestem pewna, czy to kwestia dzielności. Raczej stawiałabym na „w ogóle”. Cokolwiek ono w tym przypadku oznaczało ;)

A tak całkiem serio. Nie ma nic złego w tym, że czasem każdy z nas myśli „Gdyby mi się chciało tak, jak mi się nie chce...” Serio! Osoba, która ciągle byłaby pełna energii, entuzjazmu i gotowa podjąć każde wyzwanie, musiałaby być cyborgiem – fizycznie i mentalnie. Ale to, że nam się nie chce, nie znaczy, że możemy sobie odpuszczać zawsze, kiedy najdzie nas totalny leń.

Ze swoim wewnętrznym leniem trzeba walczyć. Inaczej rozbestwi się skubaniec i wejdzie nam na głowę, a wtedy całą naszą dotychczasową pracę nad sobą szlag jasny trafi. Prawda jest jednak taka, że nie mam żadnego cudownego, uniwersalnego przepisu na to, żeby jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki znaleźć motywację, kiedy jej brakuje (przepraszam, jeśli Was rozczarowałam). Mam za to kilka sposobów na zwalczenie mojego lenia. Możecie je wypróbować lub wymyślić własne – grunt, żeby działały.

Podstawowa sprawa to uciszenie głosu, który z uporem maniaka powtarza, żebyście sobie odpuścili (i nie mówię tylko o treningu, ale o każdym działaniu, z którego chcecie zrezygnować bo Wam się zwyczajnie nie chce). Jeśli przemawiają do Was racjonalne argumenty, pomyślcie tak:

Robię to dla siebie, własnej przyjemności i satysfakcji. A skoro tak – kiedy sobie odpuszczę, wybiorę wymówki zamiast zawalczyć i pokazać charakter, jedyną osobą, która na tym straci będę ja. I to podwójnie. Opuszczę trening, a do tego będę się czuć fatalnie, bo okazałem się słaby.

Zawsze możecie też znaleźć jakąś dobrą duszyczkę, która w chwilach kryzysu będzie Was stawiać do pionu, popychać we właściwą stronę i namawiać, żebyście przestali szukać wymówek. Może to być partner treningowy, który będzie ćwiczył z Wami i który nie będzie przyjmował do wiadomości tekstów w stylu: „Ja dziś odpuszczam, potrenuj sam”, ale nie musi. Może to być osoba, która będzie tylko mentalnym motywatorem, kibicem, trenerem stojącym w Waszym narożniku, krzyczącym „Weź się w garść!” zawsze, kiedy brak motywacji położy Was na deski.

U mnie dobrze sprawdza się też hasło motywacyjne. Znajdźcie sobie takie, które do Was przemówi. Albo nawet kilka, bo kto Wam zabroni! Mnie np. bardzo motywuje hasło w wlepki, którą dostałam jakiś czas temu: „Bądź silniejszy niż twoja najsilniejsza wymówka”.

Czasem pomaga też mała rozmowa z samą sobą. Tamtego ranka, kiedy na dworze szalał mróz, a ja nie miałam najmniejszej ochoty na wcześniej zaplanowany trening, wyglądało to tak:

- Nic z tego. Nie biegam.

- Ale zawalę plan treningowy...

- Nie pierwszy raz i nie ostatni. Co za różnica?

- No różnica. W końcu miałam być „najlepszą wersją siebie”...

- Ale jest zimno...

- No to założę podwójne getry i podwójną bluzę. Nie ma złej pogody. Jest tylko zły strój. Poza tym nie będę biec maratonu na biegunie polarnym, tylko kilka kilometrów przez park.

- Ale w domu jest tak ciepło... Może jednak zostanę i poczytam...

- Dość marudzenia! Przebieram się!

- Ale mi się nie chce... (tu byłam już mniej więcej na etapie drugich getrów)

- No dobra, ubrałam się. Najgorsze mam z głowy... Ufff...

Właśnie to jest najtrudniejsze. Wziąć się w garść i przebrać, a jeśli chodzicie na siłownię, basen czy gdziekolwiek indziej – zmusić się do spakowania torby. Wiadomo, najtrudniej jest zrobić pierwszy krok. Kiedy – mimo totalnej niechęci do robienia czegokolwiek i tuzina wymówek – już go zrobicie, dalej pójdzie gładko. A kiedy już skończycie, będziecie czuć mega satysfakcję, że nie daliście się brakowi motywacji, gwarantuję! :D

NatS